Flüt ailesinin pes üyeleri — alto ve bas flüt — konser repertuvarında daha az görünür olsalar da belirli alanlarda vazgeçilmezdir.
Alto flüt sol tonundadır ve yazılan notadan bir dörtlü pes seslenir. Tınısı flütten belirgin biçimde koyu ve nefeslidir; bu nitelik onu film müziği, çağdaş oda müziği ve caz düzenlemelerinde aranan bir renk yapar. Yirminci yüzyıl bestecileri bu tınıyı özellikle atmosfer kurmak için kullanmıştır.
Bas flüt bir oktav pes seslenir ve U biçiminde kıvrılmış bir baş bölümüne sahiptir. Ses hacmi düşüktür; topluluk içinde mikrofon gerektirebilir.
Her iki çalgı da flütten daha fazla hava ister. Hava sütunu daha geniş ve daha yavaş olmalıdır; flütteki odaklanmış ve hızlı akış burada sesi kırar. Bu, kursiyerin ilk denemesinde en çok şaşırdığı noktadır.
İkinci mesele fiziksel ağırlıktır. Alto ve özellikle bas flüt daha ağırdır; uzun süre tutmak omuz ve kol gerginliği üretebilir. Doğru destek noktaları ve gerekirse taşıyıcı aparat kullanımı önerilir.
Üçüncü mesele aktarımlı okumadır: alto flütte yazılan ile duyulan farklıdır. Derslerimizde ileri seviye kursiyerler talep ettiklerinde aile üyelerine geçiş çalışılır; hava sütunu farkı ilk aşamada uzun ses çalışmalarıyla oturtulur.