Modern flüt eşit tamperaman için tasarlanmış bir çalgıdır; Türk müziği ise koma farklarına dayanan bir perde sistemi kullanır. Bu iki sistemin buluşması icracı açısından ayrı bir çalışma alanıdır.
Makamsal ezgilerde kullanılan kimi perdeler, piyanonun ya da standart flüt parmak pozisyonlarının verdiği seslerden hafifçe farklıdır. Bu farkı üretmek için üç araç vardır.
Birincisi hava açısıdır: alt dudağın öne alınması perdeyi düşürür, geri çekilmesi yükseltir. Küçük ayarlar için en pratik yöntemdir.
İkincisi yarı-kapama tekniğidir. Açık delikli flütte parmak deliği kısmen açık bırakılarak perde kademeli olarak düşürülebilir. Bu, kapalı delikli çalgıda mümkün değildir; makamsal icraya yönelen kursiyerler için açık delikli çalgı tercih edilir.
Üçüncüsü alternatif parmak kombinasyonlarıdır: kimi perdeler standart dışı parmak düzenleriyle daha uygun tınıda elde edilir.
İkinci mesele üsluptur. Makamsal ezgide bir perdeye yaklaşma biçimi, çarpmalar ve uzun seslerdeki hareket, üslubun taşıyıcısıdır. Bunlar notaya tam olarak yazılamaz ve dinleyerek edinilir.
Kursiyer için bu alan, hem tanıdık bir ezgi dünyası hem ince entonasyon çalışması sunar. Derslerimizde makamsal repertuvar isteğe bağlı bir başlık olarak işlenir; perde ayarı ve üslup dinleme yoluyla çalışılır.