Orkestra flütçülerinden çoğu zaman pikolo da çalması beklenir. İki çalgı aynı parmak sistemini kullanır ama üretim dengeleri belirgin biçimde farklıdır.
Birinci fark hava miktarıdır. Pikolo flütten çok daha az hava ister; flütteki hava desteğiyle pikolo çalmak sesi sertleştirir ve entonasyonu yukarı çeker. Gereken şey daha az hava değil, daha odaklanmış ve daha hızlı bir hava akışıdır.
İkinci fark ağız açıklığıdır. Pikolonun ağız deliği küçüktür; dudak açıklığının da buna göre daralması gerekir.
Üçüncü fark entonasyon hassasiyetidir. Pikolo tiz register'da çaldığı için küçük perde sapmaları çok daha belirgin duyulur. Ayrıca sıcaklığa flütten daha hızlı tepki verir.
Dördüncü fark dinamik denetimidir. Pikolo doğal olarak öne çıkan bir çalgıdır; orkestra dokusunda kolayca fazla duyulur. İcracının sürekli geri çekmesi gerekir.
Beşinci mesele kulak sağlığıdır. Tiz register'da uzun süre çalışmak işitme açısından yorucudur; çalışma seansları kısa tutulur.
Kursiyer için pikoloya geçiş, flüt tekniği güvenli hale geldikten sonra anlamlıdır. Erken geçiş, flütteki ağız yapısını bozabilir.
Derslerimizde pikolo çalışması ileri aşamada ve kısa seanslar halinde yürütülür; kursiyerin flüt tekniği bu süreçte ayrıca izlenir.