Claude Debussy'nin Syrinx'i birkaç dakikalık, eşliksiz bir flüt eseridir; buna rağmen yirminci yüzyıl flüt repertuvarının açılış sayfası sayılır.
Eserin önemi iki katmanlıdır. Birincisi tarihseldir: eşliksiz flüt için yazılmış, konser sahnesinde yer bulan modern eserlerin başında gelir ve kendisinden sonra gelen solo flüt literatürünün kapısını açmıştır.
İkincisi estetiktir. Syrinx armonik bir zemin sunmaz; dinleyicinin duyduğu tek şey melodi hattıdır. Bu, icracıyı olağandışı bir sorumlulukla baş başa bırakır — armoniyi ima etmek de onun işidir. Bir notanın ne kadar tutulacağı, hangi sesin vurgulanacağı, cümlenin nerede bittiği tamamen icracının kararıdır.
Teknik açıdan eser hızlı pasajlar içermez; güçlüğü zaman ve renk yönetimindedir. Serbest ritim işaretleri, nabzın icracı tarafından kurulmasını gerektirir. Aynı motifin tekrarlarında renk değişimi beklenir.
Nefes yerleri ayrı bir çalışma konusudur. Yazılı bir nefes işareti yoktur; nefes alınan yer aynı zamanda cümlenin bittiği yer olarak duyulur. Yanlış yere alınan nefes, cümleyi ortasından böler.
Derslerimizde Syrinx, kursiyerin ton denetimi ve cümleleme becerisi geliştikten sonra çalışılır. Nefes planı kağıda çizilir ve alternatifler denenerek karşılaştırılır.