Dairesel nefes, üflerken aynı anda burundan nefes almayı sağlayan bir tekniktir. Sonuç, teorik olarak sınırsız uzunlukta kesintisiz bir sestir.
Mekanizması şudur: icracı yanaklarında bir miktar hava biriktirir. Nefes alma anı geldiğinde, yanak kaslarıyla bu havayı dışarı iterek sesi sürdürürken burundan hızlıca nefes alır. Yeni alınan hava akciğerlere dolduktan sonra normal üflemeye dönülür.
Teknik geleneksel nefesli çalgı geleneklerinde uzun süredir kullanılır; Batı müziğinde ise özellikle çağdaş repertuvarda ve caz icrasında yer bulur.
Öğrenme sırası kademelidir. Birinci aşama enstrümansızdır: kursiyer ağzını suyla doldurup pipetten üfleyerek kabarcık çıkarır ve bu sırada burundan nefes almayı dener. İkinci aşama yine enstrümansız, havayla yapılır. Üçüncü aşamada baş bölümüyle çalışılır. Dördüncü aşamada tam çalgıya geçilir ve önce pes register'da denenir.
Zorluk, geçiş anında sesin bozulmasıdır. Yanak havası akciğer havasından farklı bir basınç üretir; geçişin duyulmaması için basınç eşitlenmelidir. Bu, sabır isteyen bir ayardır.
Teknik zorunlu değildir; klasik repertuvarın büyük bölümü onsuz icra edilir. Derslerimizde dairesel nefes ileri seviyede ve kursiyerin talebi doğrultusunda çalışılır.